นิทานพื้นบ้านภาคกลาง เรื่อง ชิมเห็ดดิบเมาเกือบตาย

14 กพ. 56     5305

นิทานพื้นบ้านภาคกลาง พร้อมข้อคิด นิทานพื้นบ้านภาคกลาง เรื่อง ชิมเห็ดดิบเมาเกือบตาย  นิทานพื้นบ้านภาคกลางสั้นๆ

นิทานพื้นบ้านภาคกลาง เรื่อง ชิมเห็ดดิบเมาเกือบตาย นิทานพื้นบ้านภาคกลาง น่า อ่านและเป็นสิ่งที่บอกเล่าเรื่องราว อดีตความเป็นมาของคนภาคกลางในยุคก่อน ทั้งเรื่องควาทเชื่อ วัฒนธรรม สังคม การอ่านนิทานพิ้นบ้านภาคกลางถือว่าเป็นการเรียนรู้วัฒนธรรม เก่าได้เป็นอย่างดีอีกทางหนึ่งครับ

 

เรื่องพบมากับตัวเอง  ข้าพเจ้ากลับจากนาข้าว  ฤดูเดือนหกฝนตกลงมา  เห็ดนางอก  ข้าพเจ้าพบเห็ดโคนเก็บมาได้สักหม้อแกง และเห็ดที่คอกควายเก่างอกเป็นรูปซีกเดียวคล้าย ๆ เห็ดชิง  ข้าพเจ้าก็เก็บมาล้างให้แม่ยายแกงกินหน้าตะวันเที่ยง  แม่ยายแกงเฉพาะเห็ดโคนได้ ๑ หม้อ  ส่วนเห็ดซีกนั้นแม่ยายแกงเป็นหม้อหลัง  พอตั้งขึ้นไฟก็กินเห็ดโคนกันจนหมดหม้อทั้ง 4 คนผัวเมีย

          ส่วนเห็ดที่แกงทีหลังยังไม่ได้กินนั้น ข้าพเจ้าล้างชิมดูดิบ ๆ สัก ๒ เท่าหัวไม้ขีดไฟคงจะได้  พอกินข้าวเที่ยงแล้วนอนวัน ตื่นขึ้นเวียนหัวเรือนหัน  ก็รู้ได้ว่าเมาเห็ด ถามคนอื่นที่กินพร้อมกันไม่มีใครเมา  ก็นึกได้ว่าเมาเห็ดดิบ ๒ เท่าหัวไม้ขีดไฟแน่  เมาเห็ดนั้นข้าพเจ้าเชื่อแล้วว่าตายจริง  เพราะเพลียปลดข้อมือตีนยกไม่ขึ้นเลย  กินยาอะไรก็ไม่รับรู้  อาเจียนจนเหม็นน้ำล้างใส้  ข้าพเจ้านึกได้ลุงทองแก้วแนะยาให้แล้ว  ก็ขอช่วยน้าเณรคลักไปเอาชุมเห็ดใหญ่ทั้งห้ามาต้ม กินเข้าไปเจ็บท้องลั่นก็ให้เพื่อนหามไปส้วม พอกินชุมเห็ด ของในพุงถ่ายไปหมดพร้อมทั้งเชื้อเห็ดก็หายเวียนหัว แล้วกินน้ำพร้าวอ่อนตามเพิ่มกำลังก็หายเมาเห็ด