นิทานพื้นบ้านภาคอีสาน เรื่องสร้อยสายคำ ตอนที่๗

13 กพ. 56     650

นิทานพื้นบ้านภาคอีสาน สั้นๆ นิทานพื้นบ้านภาคอีสาน นิทานเรื่องสร้อยสายคำ สร้อยสายคำ (กำเนิดประเพณีต่างๆ) ตอนที่๗

นิทานสร้อยสายคำ(ว่าด้วย กำเนิดประเพณีต่างๆ)ตอนที่๗

ทั้งฝุ่นผงดินใส่พร้อมผสมเข้าใส่กัน แล้วจั่งเอาทาไว้ตามโตให้เจ็ดเทื่อ ทั้งลูบลงและลูบขึ้นให้เต็มแท้ทั่วโต คันไผตายมีแนวต้องมีสัตว์ขบคาบ ให้เอาน้ำอุ่นล้างดีแล้วกะจั่งเผานั้นท่อน คันไผตายตกต้นไม้ฟังเด้อเฮาสิบอก ให้เอาผ้าขาวนุ่งห่มให้..พนั้นกะจั่งควร แล้วให้พากันข่วมสามทีสาก่อน จั่งให้ฝังมอดเมี้ยนอย่าป๋าให้ขวบคืน อันว่าตายสามประการนี้ให้ทำตามคือว่ามานี้ คันบ่อเฮ็ดอย่างนี้เมืองบ้านบ่อเจริญ กับทั้งบ่อให้นิมนต์เจ้าพระเณรมาสวดมาติกานั้น ควรมีการละเว้นเอาไว้เทื่อหลัง สามปีได้จั่งทำบุญทานแจก คันไผตายแขวนคอห้อยปัจจุบันท่านให้บอก คนผู้ตายจั่งชี้บ่อควรให้จูดเผา กับทั้งท่านบ่อให้ฝังนอนคือหมู่ ให้เอาไม้วัดพื้นตีนเท้าฮอดหัว ขุดทางตั้งฝังทางยืนมันจั่งถืก อย่าสิฝังหล่องหง่องนอนนั้นบ่อถืกครอง หน้า..พนั้นให้หันไปตะวันออก เอาเผือกมันยายในหลุมฝังบ่อให้นั่ง เฮ็ดสามฮอบจั่งเมี้ยนฝังไว้ในห้องแผ่นดิน แล้วก็ให้กล่าวเว้าจาต่อยามฝัง ว่า"ฝนตกล้นชลธารไหลล่อง ให้นำไปป่องท้างทางน้ำล่องไหล"พุ้นเด้อ บ่อควรเอาเผาเมี้ยนผิดครองผิดฮีต คันบ่อเฮ็ดอย่างนี้ให้กาแฮ้งส่งสะการ ท่านเอย คันผู้ใด๋ตายฟ้าผ่านั้นหากผิดแปลกการตาย บ่อว่าหญิงหรือชายให้ค่อยฟังคำต้าน ให้พากันเอาน้ำอุ่นล้างจั่งเอาใส่ในโลง ให้พากันเอาไปฝังห่างไลไกลพุ้น อย่าได้เอามาใกล้เมมผีนำหมู่ บ่อให้ฮ่วมป่าช้าชาวบ้านหมู่ผี กับอย่าเททานให้อันใดจักอย่าง พระมาติกากะบ่อให้ไปเมี้ยนส่งสะการ สามปีได้จั่งเททอดทานหา มาติกาบังสุกุลเทื่อลุนภายหน้า ขอให้จำเอาถ่อนตามเทศนาบอก พระยาเอย คันบ่อเฮ็ดอย่างนี้เมืองบ้านบ่ออยู่เย็น

     Link   http://www.baanmaha.com