นิทานอีสปเรื่องนักโทษประหารกับมารดา

12 กพ. 56     3209

นิทานอีสปเรื่องนักโทษประหารกับมารดา นิทานนักโทษประหารกับมารดา นักโทษประหารกับมารดา นิทานเรื่องนักโทษประหารกับมารดา

นักโทษประหารกับมารดา

นิทานอีสปเรื่องนักโทษประหารกับมารดา

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีเด็กคนหนึ่งขโมยหนังสือของเพื่อนกลับมาบ้านแม่ ของเขาเห็นแทนที่จะห้ามปรามและสั่งให้
นำไปคืนกลับกล่าวชมเชยว่าลูกของตนนั้น เก่ง ทำให้เด็กคนนั้น

ได้ใจลักเล็กขโมยน้อยของผู้อื่นนำมาให้แม่อยู่เรื่อยๆ แม่ของเขาก็แสดงความพอใจทุกครั้งครั้นโตเป็นหนุ่มเขาได้เข้าไป
ขโมยของที่บ้านหลังหนึ่งและฆ่าผู้เป็นเจ้าของบ้านตาย

เมื่อเจ้าหน้าที่บ้านเมืองจับตัวได้จึงถูกตัดสินให้ประหารชีวิตขณะที่กำลัง ถูกใส ่ขื่อคาพาแหประจานไปยังลานประหาร
ผู้เป็นแม่ทราบข่าวก็ร้องไห้ฟูมฟายตีอกชนตัววิ่งตามลูกของตนพร้อมกับคร่ำ ครวญว่า

“โธ่ลูกเอ๋ย ทำไมเจ้าถึงทำผิดคิดร้ายถึงเพียงนี้”“แม่อย่าร้องไห้เลย” นักโทษผู้เป็นลูกชายกล่าวเสียงเย็นชา“ตอนที่ผมเป็นเด็กเที่ยว
ลักขโมยของผู้อื่น มาให้ ถ้าแม่ดุด่าสั่งสอนแทนที่จะชมเชยให้ท้าย วันนี้ผมจะต้องถูกประหารหรือ”


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "กวัวให้ผูก รักลูกให้ตีอยากให้ลูกให้ดีต้องอบรมสั่งสอน

Link   http://xn--o3cdbi8era7aon.net/p=31